👤ಗ್ಲೆನ್ ಗುಂಪಲಾಜೆ
ಒಂದು ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮವಾಗದಿರಲಿ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ; ಪ್ರತಿದಿನದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಲಿ.
ನವೆಂಬರ್ 1 ಎಂದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ದಿನವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ದಿನ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ದಿನ, ನಮ್ಮ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ದಿನ. ಕೆಂಪು-ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಧ್ವಜಗಳು, ಕನ್ನಡದ ಜಯಘೋಷಗಳು, ನಾಡಗೀತೆಯ ಮೊಳಗು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಸಂಭ್ರಮ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸೊಬಗನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಭ್ರಮದ ನಡುವೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ: ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಬೇಕೇ, ಅಥವಾ ವರ್ಷದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕನ್ನಡದ ಘನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಬೇಕೇ?
ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಮೊದಲ ಮಾತು, ನಮ್ಮ ನೆಲದ ನೆನಪು, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಹರಿದುಬಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ಕೊಂಡಿ. ಕನ್ನಡದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಭಾವವಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಪದ ಹಾಡಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಬದುಕಿನ ಕಥೆಯಿದೆ.
ಏಕೀಕರಣದ ಕನಸಿನಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಉದಯದವರೆಗೆ
ಇಂದು ನಾವು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಈ ನಾಡು ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡದ್ದಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಜನರು ವಿಭಿನ್ನ ಆಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು. ಮುಂಬೈ ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಹೈದರಾಬಾದ್ ಸಂಸ್ಥಾನ ಹಾಗೂ ಹಳೆಯ ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಆಡಳಿತದ ಗಡಿಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಅವರನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿತ್ತು.
ಈ ವಿಭಜಿತ ಕನ್ನಡ ನೆಲವನ್ನು ಒಂದೇ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ಚಳವಳಿ ಬಲ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಆಲೂರು ವೆಂಕಟರಾವ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಹೋರಾಟಗಾರರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಚಿಂತಕರು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದವು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಕನಸು ಕ್ರಮೇಣ ಜನಾಂದೋಲನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.
ಭಾಷಾವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್‌ರಚನೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ 1956ರ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ 1973ರ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ 'ಕರ್ನಾಟಕ' ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ನವೆಂಬರ್ 1 ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನವಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಈ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯದ ಉದಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರ ತ್ಯಾಗ, ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪರಂಪರೆ – ಜಗತ್ತೇ ಮೆಚ್ಚಿದ ಭಾಷೆ
ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪಯಣವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಶಾಸನಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕಾವ್ಯ, ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಜನಪದ ಪರಂಪರೆ, ನಾಟಕ, ಕಾದಂಬರಿ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದವರೆಗೆ ಕನ್ನಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಪಂಪ, ರನ್ನ, ಜನ್ನರಂತಹ ಆದಿಕಾಲದ ಕವಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಸವಣ್ಣ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು, ಪುರಂದರದಾಸ, ಕನಕದಾಸರಂತಹ ಶರಣರು ಮತ್ತು ದಾಸವರೇಣ್ಯರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು, ವರಕವಿ ಬೇಂದ್ರೆ, ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ, ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗ, ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಕನ್ನಡದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ.
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಎಂಟು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಲಭಿಸಿರುವುದು ಈ ಭಾಷೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ಕನ್ನಡದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೀಮಂತ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ, ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಗಳ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಆಧುನಿಕತೆಯ ನಡುವೆ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಜಾಗತೀಕರಣ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಯಬಾರದು.
ಇಂದು ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಕ್ಕಳು ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬಹುಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡದಂತೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು. ಭಾಷೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮನೋಭಾವ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವ, ಬರೆಯುವ ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವ ಯುವಜನತೆಗೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕು.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಗೆ ಅನೇಕ ಮಿತಿಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಟೈಪಿಂಗ್, ಧ್ವನಿ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ, ಅನುವಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ರಕಾಶನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.
ಯೂಟ್ಯೂಬ್, ಫೇಸ್‌ಬುಕ್, ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಂ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬರಹ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಚಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುಗರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿವೆ. ಯುವಜನತೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವುದು, ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಆಶಾದಾಯಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ.
ಆದರೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಬಲವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಅಗತ್ಯ. ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕಾನೂನು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡವು ಕೇವಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಭಾಷೆಯಾಗಿರದೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಭಾಷೆಯಾಗಬೇಕು.
ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯಾರದ್ದು?
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
- ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ: ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಕನ್ನಡದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಪೋಷಕರ ಮೊದಲ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಬೇಕು.
- ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ: ಕನ್ನಡ ಭಾಷಣ, ಪ್ರಬಂಧ, ಚರ್ಚೆ, ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
- ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ: ಅಂಗಡಿಗಳು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಚೇರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಸೂಕ್ತ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.
- ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ: ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು, ಓದುವುದು, ಗುಣಮಟ್ಟದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು.
- ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಓದು: ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಲು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು.
ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೊಡ್ಡ ಚಳವಳಿಗಳಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೇಖನ ಓದಿದರೂ, ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಖರೀದಿಸಿದರೂ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಅದು ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೀಡುವ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಕನ್ನಡಿಗರ ಒಗ್ಗಟ್ಟೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಕ್ತಿ
ಕರ್ನಾಟಕವು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾದ ರಾಜ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಇದು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಸಂಗಮವೂ ಹೌದು. ಕರಾವಳಿಯ ಯಕ್ಷಗಾನ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಜನಪದ ಪರಂಪರೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಷಾಶೈಲಿ, ಹಳೆ ಮೈಸೂರಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೈಭವ, ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ – ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ.
ಭಾಷೆಯ ಉಚ್ಚಾರಣೆ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿದೆ. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ.
ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅದರ ಪ್ರಕೃತಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು, ಸ್ಥಳೀಯ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು, ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಲ್ಲ ಭಾಷಿಕರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವುದು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡತನದ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು.
ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಆಚರಣೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗದಿರಲಿ
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನವೆಂಬರ್ 1ರಂದು ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳು, ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಅದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಧ್ವಜ ಹಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನಾಡಗೀತೆ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಈ ಸಂಭ್ರಮ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ನವೆಂಬರ್ 2ರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಯ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡದ ಉಳಿವು ಎಂದರೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಗೆ ತಕ್ಕ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಯೋಣ, ಇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಿಸೋಣ; ಆದರೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮರೆಯದಿರೋಣ. ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ನೆಲದ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರೋಣ.
ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ – ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆ, ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ
ಕನ್ನಡದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ನಾವು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಸ್ಥಾನ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ.
ಒಂದು ಭಾಷೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಜನರ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ಜೀವಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೇವಲ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವುದಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ.
ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೊಳಗಲಿ. ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಅಭಿಮಾನ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲಿ.
ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಒಂದು ದಿನದ ಹಬ್ಬವಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಲಿ.
ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇರು, ಎಂತಾದರೂ ಇರು, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು!
ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು!
